این رتبه،بی هیجانی و حتی این تب سرد قهرمانی هر ثانیه که می گذرد با من به زبان کنایه سخن می گوید اما همه ی اینها باید بدانند که جمعه تنفس به عشق استقلال است و دم و بازدم ما با هوایی آبی است.
.jpg)
رویاهایی که در روز های بالانشینی برای خودمان تصور می کردیم هرچه روز به روز به پایان فصل نزدیک شدیم همانند شمعی آب شد.
به خاطرم می آید در فینال جام حذفی با وجود آن که بازی رفت را یک بر صفر به پگاه واگذار کردیم در دیدار برگشت با سه گل حریف را مغلوب کرده و قهرمان شدیم.از یاد نخواهم برد که چگونه تنها در چند دقیقه جام قهرمانی به واسطه ی باخت ذوب آهن به استقلال رسید.
هنوز برخی هواداران قهرمانی را تجسم می کنند و نمی خواهند باور کنند که دیگر تیمشان قهرمان نمی شود و سعی می کنند زیر لب سرود قهرمانی بخوانند تا تمرینی باشد برای روز جمعه.
هوادار با تمام خیال خود در تمام خیابان ها پرچم های آبی رنگی را می بیند که به کسب و کار رانندگان مینی بوس های قدیمی و دوست داشتنی شهر حال و هوای خاصی بخشیده است. مردم آبی دل را تصور می کند که سرشار از هیجان و با اخساسات خالصانه به سمت ورزشگاه آزادی در حرکت هستند.
استقلال بسیاری از بازی ها را بدون تو گذراند.استقلال با سرمای آزادی سر کرد و تو با پر پر شدن رویاهایی که برای خود ساخته بودی.
ما قبیله ی دیوانگانی هستیم که جرممان آبی بودن است.ما و استقلال،عاشق و معشوق هستیم پس از یکدیگر دست نخواهیم کشید.هیچ چیز را فراموش نخواهیم کرد.
یادم می آید روزگاری را که تیممان حراج شد و هرکس آمد تکه ای از آن را به غارت برد.در آن زمان کسی حاضر به حمایت تیم بحران زده ام نبود جز همین پرویزی که در نوع خود مظلومیست.در روزهایی که مربی آیده آل ما بر سر تیممان منت می گذاشت معرفت پرویز مظلومی را نمی توان از یاد برد .
بیایید سرباز ناامیدی ها نشویم و مثل همیشه فرمانده ای باشیم تا با تشویق هایمان به سربازان استقلال راه را نشان دهیم.
دریای تیم ما سراب نیست که بازیکنانش کم کاری کنند و یا در چندین بازی متوالی چهار گل را به جان بخرند.
جمعه باید با هوای دل به هوای آزادی گرما بدهیم.
فقط رنگ آبی می تواند به این جایگاه ها جان ببخشد و باید بدانیم که بدون ما این سکوها آرام نمی گیرد.
حجازی دارد از بالا ما را می بیند که در حق خانه اش چه می کنیم.
آزادی جمعه پر از هوادار می شود و اشک های شوق در میان لبخند های ما است که در کنار چشمانمان خیره به جشن قهرمانی در اوج ناباوری می شود.
قدم هایت را با تمام وجود بردار تا آیندگان بگویند،بودند هوادارانی که در اوج ناامیدی تیمشان را تنها نگذاشتند و در نهایت به حقشان رسیدند.
+ نوشته شده توسط شاهزاده آبی (پویان) در پنجشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1391 و ساعت
20:33 |
عکس از همشهری 
